banner
297
จันทร์ ที่ 21 เดือน สิงหาคม พ.ศ.2560 แก้ไข admin

พื้นที่ ของเด็กนานาชาติ บริษัท 33

    
 

นางสาวทองพูล  บัวศรี
ที่ปรึกษาโครงการศูนย์เด็กก่อสร้าง  มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก   
   

          เมื่อก่อนนั่งเมล์เมื่อไรจากปากเกร็ด  เดิมมองด้ายซ้ายมือ  เราเห็นคำว่า “บ้านเมตตา”  แต่ปัจจุบันบ้านหลังนี้ย้ายไปอยู่สมุทรปราการแล้ว

          แต่สิ่งที่มองเห็นเป็นสง่าอีกครั้งก็คือ ตึกกระทรวงยุติธรรมที่ติดถนนแจ้งวัฒนะ  สร้างแบบใหญ่โตมากกว่า 12 ชั้น  ใกล้จะเสร็จแล้ว  คลุมด้วยมุ้งสีเขียว คลุมทั้งตึก  ซึ่งถือได้ว่าผ่านมาตรฐานในการก่อสร้าง

          คำถามของคนทำงานก็คือบริษัทอะไรเป็นบริษัทที่รับเหมาก่อสร้าง   ขนาดใหญ่ แสดงถึงความเป็นมืออาชีพในด้านนี้ เพราะสามารถประมูลงานราชการได้    ต้องมาตรฐานสูงแน่นอน

          ทางครูจิ๋วเคยไปทำกิจกรรมกับแคมป์บ้านพักของกรรมกรก่อสร้าง ที่ซอยสามัคคี เมื่อปีที่แล้ว เกือบทั้งปี     เมื่อมีแหล่งก่อสร้างตรงนี้คิดว่าไม่น่ามีปัญหาในการขอเข้าไปทำกิจกรรม

          เริ่มจากการถีบจักรยานไปประสานงานกับผู้จัดการโครงการก่อสร้าง ไปขอพบท่านผ่านพ่อบ้านที่เคยรู้จักกันมาก่อน   ทางผู้จัดการบอกเพียงว่ารู้แล้ว ทำหนังสือมาเลย  เข้ามาทำกิจกรรมได้เลย  เข้ามาดูสถานที่เอาเอง

          วันรุ่งขึ้นครูไพโรจน์ จันทะวงศ์  กับ ครูมลวิภา  ลีลายุทธ(ครูซิ้ม)   ได้นำจดหมายเข้าไปขออนุญาตทำกิจกรรมอย่างต่อเนื่องทุกวันพุธ




          วันพุธสัปดาห์แรกก็ใช้รถโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่   แล่นเข้าไปที่บ้านพักของคนงานก่อสร้างอยู่ ไปจอดลานกว้างหน้าร้านค้าซึ่งเป็นครอบครัวคนไทย

          เด็กที่อยู่แคมป์นี้จำนวนทั้งหมดกว่า 22 เด็กมีทั้งพม่า  มอญ  กัมพูชา  และคนไทย

          การจัดที่พัก  หลังที่อาคารก่อสร้างจะมีตึกประมาณ 4 ชั้นอยู่หนึ่งหลัง  ใช้เป็นบ้านพักคนงานกว่า  40  ครอบครัว  โดยใช้ขนาดกว้าง 2 เมตร  ยาว 2 เมตร   เป็นแต่ห้อง  ใช้สังกะสีมากั้นเป็นห้องให้แต่ละครอบครัว   ส่วนมากเป็นพม่า     

          สำหรับห้องอาบน้ำ  ห้องส้วม    คนงานที่พักบนตึกต้องลงมาใช้ข้างล่าง

          มีบ้านพักอีกประมาณ   สองแถว สูงชั้น  อีกประมาณ สามหลัง  ที่สร้างหลังตึกเป็นที่พัก  ส่วนมากเป็นชาวมอญ    และชาวกัมพูชา

          คนงานก่อสร้างเหล่านี้ เป็นกลุ่มที่ไม่มีเอกสารใดใด    ถึงแม้ทางการจะเปิดให้ขึ้นทะเบียน  แต่รายได้ที่ได้รับไม่พอกับรายจ่าย     กลุ่มนี้ก็ยังผิดกฎหมายอยู่  

          กลายเป็นว่า คนงานต้องคอยหลบตำรวจกับทหารที่ปลอมตัวเข้ามา   สถานที่อยู่ใกล้ถนน  การเดินทางจึงสะดวก  คนเข้า-ออก ง่าย     ในปัจจุบันนี้  แม้แต่ครูที่ไปสอน ก็ต้องแลกบัตรประชาชนเข้าเหมือนกัน   ถ้าไม่ติดบัตรยามจะจำไม่ได้


          มีอีกประมาณ 30 ห้อง ที่เป็นครอบครัวคนไทยอยู่ติดกับที่ทำงานของโครงการ  ด้านขวามือเมื่อเวลาเดินเข้าไป     มีร้านค้าอยู่ติดกับสำนักงาน

          สำหรับเด็กๆ ที่ บริษัท 33  เด็กจะนับวันคอยครูมา   และถ้าผิดเวลาไปสาย  เด็กจะให้แม่บ้าน  หรือ พ่อบ้าน  โทรตามว่ามาถึงไหนแล้ว     ครูจะลงไปเยี่ยมเคสหรือติดตามเคสไหนก็ตาม  การลงไปสอนเด็ก เป็นสิ่งที่รอคอย

          เด็กชอบเรื่องการเขียนหนังสือ เป็นอย่างมาก  และการฝึกผสมคำอ่าน   เด็กบอกว่าอยากเขียนชื่อตัวเองเป็นภาษาไทย  ฝึกเขียนกันทุกครั้งเมื่อพบกัน

          การเล่านิทานเด็กก็ชอบ  แม่เด็กพม่าชอบมาก  ขอยืมหนังสือสัปดาห์ละสามเล่มเปิดภาพให้ลูกน้อยดู   เด็กน้อยชอบสีสันของหนังสืออย่างมาก  มาบอกว่าอ่านไม่ออกหรอก  แต่ชอบภาพ

          มีเด็กโตในช่วงอายุ 10 กว่าปี สองสามคน  บอกครูครับ กีฬาแบตมินตันเขาเล่นกันอย่างไร  ดูในทีวีแล้วอยากเห็น  อยากเล่น   ครูเลยจัดให้สองคู่สี่คน   จึงขอเอาไว้เล่นทุกวันตอนเย็นกับเพื่อน เพื่อน  อีกสองคน   เล่นกันจนตาข่ายพังหมดแล้วแค่เดือนเดี๋ยวนะ

          เสียงเด็กผู้หญิงบอกว่าครูให้การบ้านไว้เยอะๆ เลยนะ   ครูไม่มาหนูจะได้ทำทุกวัน   อยากวาดภาพสวยเหมือนครู    ครูค่ะ  ขอสีไม้ไว้สักกล่องนะครู  

          เด็กผู้ชายอายุ 9 ปี  บอกว่าขอหนังสือเขียนตามรอย  ตั้งแต่ ก.ไก่ ถึง  ฮ. นกฮูก     ผมจะเขียนทับไป ทับมา  จนกว่าจะเขียนเองได้     ครั้งล่าสุดเขียนชื่อตัวเองได้  แต่ตัวใหญ่เท่าหม้อแกง    ชายหนุ่มบอกว่าเอาต้มแทนไข่ไก่ได้ไหม  จะได้กินกับข้าว


  

          สำหรับเด็ก เด็ก ที่นี้ต้องให้นมครั้งละสองกล่อง   เพราะครอบครัวรายได้ไม่แน่นอน  ได้กินแค่อาหารที่ครบทุกมื้อก็ยังดี

          เพราะทุกเย็น   พ่อหรือแม่จะออกมาซื้ออาหารสด  ที่เป็นผัก เป็นปลาที่ตลาดนัดข้างสำนักงานเขตหลักสี่   ระยะทางการเดินประมาณ สองกิโลเมตร ไป-กลับ    อาหารจึงมีแต่ผัก     นมกับขนมจึงเป็นของโปรดของเด็ก เด็ก ทุกคน 

          เมื่อปลายเดือนมิถุนายน  ได้เอาสร้อยมาร้อยกัน  ฝึกสมาธิกัน    เด็กชอบมาก  ทำกันกว่าสามสัปดาห์ต่อเนื่อง  เด็กบอกเม็ดพลาสติกสวยมาก  โดยเฉพาะอาหม่องเด็กพม่า  บอกว่าเคยไปซื้อเส้นหนึ่งตั้ง 99  บาท    เราทำเองก็ได้  สวยด้วย  ผมของสองเส้นนะครับ ผมจะร้อยฝากแม่กับพี่สาวที่ทำงานรับรองพี่สาวชอบแน่  ผมรักพี่สาวผมมาก  เพราะเป็นคนเดียวที่ซื้อขนมให้ผมกิน

          เจ้าซายด์  เด็กชาวกัมพูชา  เคยเรียนกับครูจิ๋วมาบ้างเมื่อปีที่แล้ว   ทำกิจกรรมอะไรก็ละเอียด ช้า เรียบร้อย   บอกว่าผมของร้อยสร้อยคอให้แม่   ข้อมือให้พี่สาวแบตัวเอง   เขาช่างเลือกสีสันของเม็ดพลาสติกอย่างสวยงาม  ช้าๆ ได้พร้า เล่มงามจริง    สวยมาก



          เจ้าช้อย  ตัวเล็กแต่มือไม่หยุดนิ่ง      ชอบทำทุกอย่างที่พี่ๆ เขาทำ  แต่มาถึงเจ้าช้อยแหลกละเอียดคามือทุกอย่าง  เพราะมีพลังเยอะ  ทุกคนเลยต้องจับเจ้าช้อย ไปไว้ที่กล่องของเล่น เลยกลายเป็นเจ้าพ่อกล่องของเล่น    ใครมาเอาต้องบอกก่อนไม่อย่างนั้นได้เรื่องครับ

          ครูครับ  ครูมียาแก้ปวดบ้างไหม  ยาพารา หรือยาอะไรก็ได้   แม่ของผมไม่สบายอยู่ที่ห้องพัก   ครูจึงขยับกาย  เด็กๆ ตามเป็นแถว  เหมือนแถวของแม่เป็ดกับลูกเป็ด   เดินไปดูแม่ของเจ้าข่าง  ชาวมอญ   เป็นการถือโอกาสของครูในการเยี่ยมครอบครัวเด็กไปด้วย    เมื่อไปถึงครูซิ้มมียาพาราติดรถไปด้วย  จึงได้แบ่งปันกันสามแผง    กินครั้งสองเม็ด  วันละสามครั้ง  กินยาดูก่อน  สักสองวัน  ถ้าไม่ดีขึ้น ครูจะพาไปที่ศูนย์สาธารณะสุข  53     ถือโอกาสไปประสานกับเจ้าหน้าที่ในการออกหน่วยเคลื่อนที่ไปด้วย

          ครูค่ะหนูจะพาลูกไปฉีควัคซีน จะไปอย่างไร   จึงพากันมาดูมามีคิวรถสองแถว  จากไอทีสแควร์ ไปที่วัดไผ่เขียว แต่ผ่านศูนย์สาธารณะสุข   บอกกับคนขับให้จอดด้วย  ขากลับมาขึ้นรถสองแถวมาลงที่เดิม     จะไปรถคิวมอเตอร์ไซด์  แต่ราคาแพงเก็บเงินไว้ก่อนนะ  มีเรื่องที่ต้องใช้ค่านมลูกอีก    ครูได้แลกเปลี่ยนการประหยัดไปด้วย    โชคดีที่ครอบครัวนี้ได้ใบเกิดของลูก  คลอดที่โรงพยาบาลราชวิถี  เหลือเพียงการฉีดวัคซีนตามครบรอบเดือน ครบรอบปี  


          ครูครับ  แม่ผมอยู่ๆ ก็ไม่มีแรง    แต่แม่เคยป่วยมาก่อน  ตอนที่อยู่กาญจนบุรี    มาอยู่ที่บ้านพัก  เดินลงจากชั้นบนไม่ไหว  มีเพียงพ่อเท่านั้นที่ทำงาน  รายได้จึงไม่พอ   ครูซิ้มเลยต้องมีการแบ่งปันอาหารแห้งกับยาบรรทุกความทุกข์  เพื่อให้อยู่รอดไปก่อน

          คำบอกกล่าว เล่าข่าวแบบนี้  ต้องใช้การลงพื้นที่จริงๆ   ใช้เวลาการพูดคุย   การจัดการเรียนการสอน   สิ่งที่คนงานก่อสร้างอยากบอกถึงจะออกมาจากบ้านของชาวบ้าน  เพราะความไว้ว่างใจ  และต้องการความช่วยเหลือ

          โรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่  เพียงสะพานเชื่อม  ไปสู่คนที่ต้องการความช่วยเหลือ   สิ่งของการจัดการเรียนการสอน  ทางโครงการช่วยได้ก็จะรีบโดยไม่รอช้า

          ครูครับรถโรงเรียนของครูเหมือนรถขายของ  มีทุกอย่างวิ่งไปตามบ้านพักก่อสร้าง   ผมคอยครูนะครู   มาทุกอาทิตย์นะ         เสียงเด็กน้อยตระโกนบอกตอนที่ครูสตาร์รถ  เมื่อเสร็จกิจกรรมทุกวันพุธ   

          เรามีนัดกันทุกวันพุธจ๊ะ เด็กๆ