banner
690
พุธ ที่ 16 เดือน ธันวาคม พ.ศ.2563 แก้ไข admin

โควิด -19 เด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง (ตอนที่ 4)

 

นางสาวทองพูล  บัวศรี

ผู้จัดการโครงการครูข้างถนน  มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก

 

          ตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคม 2563 เป็นต้น  ทางโครงการครูข้างถนน กับโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่  แทบจะปรับการทำงานเป็นเนื้อนาเดียวกัน  ด้วยเหตุผลคนน้อยมาก  การทำงานบางครั้งต้องใช้พลัง กำลัง ขอคน เพื่อปรับกิจกรรม และงานลงพื้นที่ เพื่อให้เป็นประโยชน์สูงสุดถึงเด็ก

          สำหรับพื้นที่หลัก ในการทำงานกับเด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง  คือพื้นที่  บ้านพักคนงานก่อสร้างสุขาภิบาล 5  เขตสายไหม

          งานพื้นที่จริง  คือ การทะลุ พื้นศูนย์กำจัดขยะสายไหม ซึ่งรู้มาว่ามีคนงานที่เก็บ/คัดแยกขยะ เป็นจำนวน หลายร้อยคน มีกลุ่มชาวกัมพูชา ที่อยู่/กินในศูนย์กำจัดขยะสายไหม  เป็น 100 คน โดยเฉพาะเด็ก ไม่ได้เรียนหนังสือ สุขภาวะทางร่างกาย/ทางการหายใจ ไม่ดีเลย  เป็นเสียงบอกเล่าของ คนงานด้านสุขภาพ  บอกกล่าวเล่าต่อกันมา


 

          เมื่อไปถึงหน้างาน  ทางครูซิ้มได้ไปติดต่อ กับเจ้าหน้าที่  เขาบอกเสียงดังฟังชัดว่า  เขามีบริษัทที่เข้ารับจ้างการกำจัดขยะอย่างดี ดูแลคนงานอย่างดี   ถ้าอยากเข้าไปดูต้องทำหนังสือถึง ผู้อำนวยการสำนักสิ่งแวดล้อม  กรุงเทพมหานคร    ครูจึงล่าถอยมาก่อน ขอหาวิธีการเข้าไปให้ได้ในอนาคต  ด้วยมีการบอกกล่าวเรื่องสุขภาพของเด็ก

          แต่เลยมาประมาณสัก 1 กิโลเมตร  คือมีบ้านพักคนงานก่อสร้างขนาดใหญ่ จำนวน หลายร้อยห้องพักคนงานก่อสร้าง   จึงบอกทีมงานว่าขอลุยพื้นที่นี้หน่อย   เพื่อผลพลอยได้ ลูกหลานคนงานที่คัดแยกขยะจะออกมาทำกิจกรรมกับ

          เมื่อเข้าไปการพูดคุยกับคนงานก่อสร้าง  พื้นที่เช่นขนาดใหญ่กว่า 30 ไร่  เป็นบ่อที่ถูกขุดหน้าดินเอาไปถมที่อื่นแล้ว  มีป่าที่ปกคลุมไปด้วยต้นธูป  ต้นโสน  ฯลฯ  โดยสร้างบ้านพักคนโคนดิน  ข้างล่างมีกลิ่นขยะเต็มไปหมด  มีน้ำขัง  เป็นแหล่งของการเพาะพันธุ์ยุงอย่างดีมาก


 

          บริษัทที่เช่าพื้นที่นี้ คือ บริษัทแลนด์แอนเฮาส์ จำกัด (เคยทำงานสนับสนุนงบประมาณในการจัดศูนย์เด็กก่อสร้างในสมัยปี 2532-2535  แล้วมีหน่วยงานระหว่างประเทศขอเข้ามาดูงาน แล้วเอาป้ายมาติดว่า ศูนย์เด็กก่อสร้างที่ทางโครงการฯดำเนินการสนับสนุนโดยองค์กรระหว่างประเทศ  ทางโครงการฯยุติการดำเนินการ  แล้วงานการช่วยเหลือเด็กลูกกรรมกรก่อสร้าง ทางหน่วยงานนั้นประสานงานให้ กรมพัฒนาชุมชน ลงมาดำเนินการได้ 3 เดือน แล้วต้องยุติตั้งแต่ ปี 2536)   บทเรียนของครูเหมือนกัน  กับ หน่วยงานระหว่างประเทศ ด้านเด็ก

          ซักไซ้กันต่อว่า  มีคนงานก่อสร้างจำนวนมากไหม  มีผู้รับเหมาก่อสร้างเดินมาคุยด้วยว่า  บ้านพักคนงานนี้ มีคนงานสังกัด 3 บริษัท  และมีคนงานต่างด้าวที่อยู่ตั้งแต่ก่อนประกาศ โควิด-19  ช่วงเดือนมีนาคม  เป็นต้นมาก็อาศัย ผักที่ขึ้นในแคมป์  หาปลา  แต่ก็ไม่พอกินกัน  เขาห้ามออกเลย  ประตูใหญ่ที่ผ่านมานั้น  ปิดตายเลยครับ


 

          เป็นความโชคดี ที่คนงานเพิ่งได้ทำงาน  คนงานเหล่านี้  เป็นคนลาว (มีเด็กลาว)  เป็นคนกัมพูชา (มีเด็กได้เรียน)  เป็นคนพม่า (ส่วนมากเป็นเด็กเล็ก)   จำนวนกว่า 50 คน

          ทางโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่ กลับมาเตรียมถุงยังชีพ เพื่อเป็นสื่อในการได้เข้าเยี่ยมครอบครัวของเด็กแต่ละคน  ทำต่อเนื่องมาอย่างน้อย 10 ครั้ง   มอบถุงยังชีพ  จำนวน 2  ครั้ง 

          สิ่งที่สำคัญ ในวันที่ครูลงพื้นที่ คือการเรียกร้องอยากให้ครูลงไปทำกิจกรรม   เพราะเด็กอีกจำนวนกว่า 35 คนที่ไม่มีโอกาสได้ไปโรงเรียน 

          โรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่ จึงเป็น ที่ยึดของเด็ก

          มาอีกนะครู   หนูจะได้เรียนหนังสือ

          หนูอยากเรียนหนังสือ

          ในแต่ละพื้นที่ การขออนุญาตเข้าไปทำกิจกรรมก็ยากมาก

          แต่เด็กอยากเรียน   อยากเรียน


 

จากสภาวะโควิด-19  ที่เกิดขึ้นกับคนที่อยู่ในประเทศ  ทีมงานของโรงเรียนเด็กก่อสร้างเคลื่อนที่ ก็ยังทำงาน เคียงบ่า เคียงไหล่  กับงานครูข้างถนน   เด็กลูกกรรมกรก่อสร้างก็เป็นกลุ่มที่เหมือนถูกกักตัวไม่ให้ออกนอกพื้นที่  โดยเฉพาะเด็กที่เป็นลูกหลานแรงงานต่างด้าว

การทำงาน คือ การปฏิบัติธรรม อีกรูปแบบหนึ่ง   สิ่งที่สำคัญ  รถที่วิ่งนำสิ่งของที่เด็กลูกกรรมกรก่อสร้างต้องการ  คือสะพานบุญ ของคนที่บริจาค โรงเรียนก่อสร้างเคลื่อนที่เหมือนสายพานนำสิ่งเหล่านี้ ไปให้ผู้ที่ต้องการ

โควิด-19   คือ การเปลี่ยนแปลงให้ทีมงานได้ทำงานอย่างต่อเนื่อง